ჩაბი ალონსო „რეალს“ მხოლოდ რვა თვის შემდეგ ტოვებს და მწარე გამოცდილებით ისწავლა, რომ „ბერნაბეუს“ გასახდელში ფეხბურთელები ყოველთვის იქნებიან ყველაზე გავლენიანი ფიგურები.

ჩაბი ალონსოს, როგორც რეალის მწვრთნელის, საბოლოო სურათი და ის, რაც „სამეფო კლუბში“ მის ისტორიას მოგვითხრობს - იყო ვიღაც სხვა, რომელიც მას ეუბნებოდა, რა უნდა გაეკეთებინა. კვირას ესპანეთის სუპერთასზე ბარსელონასთან მარცხის შემდეგ, ალონსომ თავის ფეხბურთელებს ანიშნა, რომ საპატიო დერეფანი გაეკეთებინათ გამარჯვებული მოწინააღმდეგეებისთვის, როდესაც ისინი თასის ასაღებად მივიდნენ. თუმცა, კილიან მბაპე ამას არ დაეთანხმა და მოითხოვა, რომ თანაგუნდელებს მისთვის დაეჯერებინათ. ისინიც ასეც მოიქცნენ და... ალონსოც ასე მოიქცა, მბაპეს მითითებებს დაემორჩილა.

ეს არის მინიატურული „რეალი“. ალონსო, მწვრთნელი, მთლიანად გუნდურ სულისკვეთებაზე, ერთიანობასა და გუნდურად სწორი საქმის კეთებაზე იყო ორიენტირებული. ის პრინციპების კაცია და ეს ერთ-ერთი ყველაზე ფუნდამენტური იყო: მოწინააღმდეგეების მიმართ პატივისცემა, მაგრამ როდესაც „გალაქტიკოსებს“ მართავ, ისეთ ინდივიდებს, რომლებიც საკუთარ თავს გერბზე უფრო დიდად მიიჩნევენ, რომ აღარაფერი ვთქვათ მოწინააღმდეგის გერბზე, ეს პრინციპები გვერდზე უნდა გადადო.

მბაპე, ვინისიუსი და ჯუდ ბელინგემიც ახლა ნებისმიერ კლუბზე, ნებისმიერ მაისურზე და რა თქმა უნდა, ნებისმიერ მწვრთნელზე მაღლა მიიჩნევენ თავს. ისინი წარმატებული ბრენდები არიან, რომელთა ფეხბურთელებად მოპყრობაც ალონსომ სცადა, თუმცა არაფერი გამოუვიდა. ალონსო მართლაც შესანიშნავი მწვრთნელია, რომელმაც „ლევერკუზენში“ წარმატებული მოღვაწეობის დროს დაამტკიცა, რომ ფეხბურთის ერთ-ერთი ყველაზე ეფექტური ტაქტიკოსია. მიეცით მას სწორი გუნდი, რომელიც უფრო მონდომებული და გულწრფელად რომ ვთქვათ, უფრო ვარჯიშზე მოწყურებული მოთამაშეებით იქნება სავსე და მას სასწაულების მოხდენა შეუძლია. ის, სავარაუდოდ, ისეთ ადგილას აღმოჩნდება, სადაც ექნება შანსი იმის დამტკიცების, რომ გერმანიაში წარმატება შემთხვევითობა არ იყო.

მაგრამ ამ „რეალისთვის“, ის თავიდანვე არასწორი მწვრთნელი იყო. „რეალი“, უკეთესი სიტყვის არარსებობის გამო, უმართავია. მისი გარდაქმნა თანამედროვე მოთამაშეების გუნდად შეუძლებელია, რომელიც პეპ გვარდიოლას გუნდების მსგავსად მაღალი ინტენსივობის ფეხბურთს ითამაშებს და თამაშის გუნდურ ინტერპრეტაციაზე დაყრდნობით დაკმაყოფილდება. ამის ნაცვლად, ეს არის ინდივიდების ერთობლიობა, რომლებსაც სწორი იდეები და ავტორიტეტული ფიგურა სჭირდებათ, რათა წესრიგში მოექცნენ. ალონსო ასეთი არ არის და საბოლოოდ მას „ბერნაბეუზე“გაბატონულებულმა გალაქტიზმა აჯობა.

იმედისმომცემი დასაწყისი

მნიშვნელოვანია გვახსოვდეს, რომ ალონსოს ხელმძღვანელობის დაწყებისას დიდი ენთუზიაზმი იყო. ითვლებოდა, რომ ლევერკუზენში მუშაობის დასრულების შემდეგ ის „რეალის“ ან „ლივერპულის“ მწვრთნელი გახდებოდა. იურგენ კლოპის გადადგომის შემდეგ „ლივერპულმა“ არნე სლოტის ხელმძღვანელობით სხვა მიმართულება აირჩია, „რეალმა“ ის მომენტი გამოიყენა, როდესაც კარლო ანჩელოტისთან ურთიერთობის დასრულება გადაწყვიტა. საწყისი შთაბეჭდილებები დადებითი იყო. პრეზენტაციის პრესკონფერენციაზე ალონსომ ყველაფერი სწორად თქვა. მან ისაუბრა „მადრიდიზმთან“ ღრმა კავშირზე, გადაიღო პრეზენტაციის ვიდეო „დესიმას“ წინ, რომელიც გუნდის მეათე ჩემპიონთა ლიგის თასია და ალონსოც იმ გუნდის ფეხბურთელი იყო. მან აღიარა, რომ ანჩელოტისთან კონტაქტი ჰქონდა და აღნიშნა, რომ „რეალის“ თამაშის ყურება ძალიან საინტერესო იქნებოდა: „მინდა, რომ ჩვენმა გულშემატკივრებმა თქვან: „ეს ის გუნდია, რომელიც მომწონს“, მინდა, ხალხი სტადიონზე სიამოვნების მისაღებად მოდიოდეს“.

ანჩელოტის „რეალში“ ყოფნის ბოლო დღეებში, „რეალის“ გულშემატკივრებმა შესაძლოა კლუბთან კავშირი დაკარგეს. „რეალს“ მოუწია იმ მკაცრი რეალობის წინაშე დადგომა, რომ ის არა მხოლოდ ესპანეთში იყო მხოლოდ მეორე საუკეთესო კლუბი , რაც ძნელი მისაღებია, არამედ ევროპულ იერარქიაშიც ძალიან ჩამორჩა. ალონსო მივიდა, რათა ყველაფერი შეეცვალა და თქვა, რომ ღრმად ესმოდა, რას ნიშნავდა ამ კლუბის ხელმძღვანელობა.

პირველი პრობლემები

27 მაისი იყო, ხოლო ორი კვირის შემდეგ, „რეალი“ შეერთებულ შტატებში წავიდა საკლუბო მსოფლიო ჩემპიონატზე. როგორც ამბობენ, ალონსოს სურდა, გუნდი მხოლოდ ამ მუნდიალის შემდეგ ჩაებარებინა და საკლუბო მსოფლიოს ჩემპიონატზე გუნდში სხვა მწვრთნელი ყოფილიყო.

მიზეზი ნათელია: „რეალი“ შეერთებულ შტატებში დაღლილად გამოიყურებოდა, ალონსო კი გარკვეულწილად არათანმიმდევრული იყო თავის გეგმებში. მისი გუნდი ანჩელოტის გუნდის მსგავსად გამოიყურებოდა და თამაშობდა, თუმცა მბაპეს გარეშე, რომელმაც კუჭის პრობლემის გამო გუნდის პირველი ოთხი თამაში გამოტოვა. ვინისიუსმა ვერ მოახერხა საუკეთესოდ თამაში, ისევე როგორც ახალწვეულმა ტრენტ ალექსანდრ-არნოლდმა, რომლისთვისაც „რეალმა“ 10 მილიონი ევრო გადაიხადა, რათა ის „ლივერპულისგან“ ერთი თვით ადრე მიეღო. საბოლოოდ, ნახევარფინალში „რეალი“ ბრწყინვალე „პარი სენ-ჟერმენთან“ დამარცხდა. ამ მატჩის შემდეგ ალონსომ აღნიშნა, რომ ეს „რეალი“ სინამდვილეში მისი გუნდი არ იყო და რომ ის უბრალოდ ანჩელოტის მმართველობის დასასრულს აკონტროლებდა. მან პირობა დადო, რომ ნამდვილი სამუშაო ფეხბურთელების შვებულებიდან დაბრუნების შემდეგ დაიწყებოდა.

ტაქტიკური ცვლილებები

აშკარა იყო, რომ ალონსოს ვარჯიშებზე მუშაობდა სურდა. ბოლოს და ბოლოს, ეს არის ის, რაც მას საუკეთესოდ გამოსდის. რა თქმა უნდა, მას შეუძლია ატეხოს ხმაურიანი საუბრები მწვრთნელობაზე და მოთამაშეების მოტივაციაზე, მაგრამ გულის სიღრმეში ალონსო არის მწვრთნელი, რომელიც თამაშს ბევრად უფრო ადვილად ხედავს, ვიდრე სხვა ვინმე. რა თქმა უნდა, მისი გუნდები მოქნილები არიან და მას შეუძლია ადაპტირება არსებული რესურსის მიხედვით, მაგრამ ალონსოს ასევე სჭირდებოდა „რეალის“ მთავარი მოთამაშეების დამოკიდებულების შეცვლა.

მან 4-3-3 სქემით თამაში აირჩია, მბაპე ცენტრფორვარდის პოზიციაზე, თუმცა როდრიგოს უჭირდა სასტარტო შემადგენლობაში დაბრუნება, რადგან არდა გულერს ან ახალგაზრდა ფრანკო მასტანტუონოს ანიჭებდა უპირატესობას. მიუხედავად იმისა, რომ ეს სისტემა მბაპეს საშუალებას აძლევდა ხშირად გაეტანა გოლი, ხოლო გულერს - ფრანგთან მჭიდრო კავშირი ჰქონდა, დანარჩენებს უჭირდათ თავიანთი სრული პოტენციალის გამოვლენა.

ლუკა მოდრიჩისა და ტონი კროოსის შემცვლელის გარეშე, ნახევარდაცვაში მუდმივი როტაცია ხდებოდა. შედეგად, „რეალი“ კონტრშეტევებს ძალიან ადვილად იღებდა. ორგანიზებულ მეტოქეებს, რომლებმაც „რეალის“ ძლიერი შეტევის შეჩერება მოახერხეს, განსაკუთრებით ჩემპიონთა ლიგაზე „მანჩესტერ სიტისა“ და „ლივერპულს“, მადრიდელებთან თამაში შედარებით გაუადვილდათ.

რა თქმა უნდა, გარკვეულწილად, ალონსომ ტაქტიკური შეცდომები დაუშვა. ლევერკუზენში ის 3-4-2-1 სქემის ერთგული მხარდამჭერი იყო, იყენებდა ორ კრეატიულ 10-იანს და ცენტრალურ თავდამსხმელს, რომლის მთავარი ამოცანა თამაშის დაკავშირება იყო და არა გოლების გატანა. გუნდის კრეატიულობის დიდი ნაწილი ფლანგებიდან მოდიოდა, რაც „ლოს ბლანკოსს“ აშკარად აკლდა, განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, რომ ალექსანდრ-არნოლდმა აქამდე „ბერნაბეუზე“ დროის უმეტესი ნაწილი ლაზარეთში გაატარა.

დინამიკა გასახდელში

თუმცა, ალონსოს ძირს უთხრიდა მისი უუნარობა, გაეკონტროლებინა ეგო, რომელიც დომინირებდა „რეალის“ გასახდელში. ოქტომბრის „ელ კლასიკოში“ ვინისიუსსა და ალონსოს შორის მომხდარი ინციდენტი ფართოდ განიხილებოდა. ბრაზილიელი შეცვლით შეწუხებული იყო და გვირაბში შესვლამდე მწვრთნელს უჩიოდა. ეს სულაც არ იყო უჩვეულო საქციელი ვინისიუსის მხრიდან, რომელიც ხშირად უპირისპირდებოდა ანჩელოტის, მაშინაც კი, როდესაც ის „ოქროს ბურთის“ მოგების ფორმაში იყო, მაგრამ ამან გამოიწვია ჭორები, რომ თავდამსხმელმა უარი თქვა კონტრაქტის მოლაპარაკებებზე (მისი მიმდინარე კონტრაქტი 2027 წელს იწურება), სანამ ალონსო მწვრთნელად დარჩებოდა.

ალონსო არასდროს აძლევდა ვინისიუსს შეტევაში სრულ თავისუფლებას და მუდმივად ცვლიდა მას მატჩების დროს, რაც „ფლამენგოს“ ყოფილ ტალანტს აღიზიანებდა. ვინისიუსის თამაშიც არასტაბილური გახდა, იმდენად, რომ ესპანეთის სუპერთასის ფინალში გოლით მან 18-მატჩიანი უგოლო სერია დაასრულა. ამასობაში, მბაპე რეგულარულად იტანდა გოლებს.

სეზონი, რომელიც ჰარმონიული უნდა ყოფილიყო, ძალაუფლებისთვის ბრძოლაში გადაიზარდა. ალონსო მბაპეს მხარეს იყო, ვინისიუსს კი ფლორენტინო პერესისა და „რეალის“ ხელმძღვანელობის მხარდაჭერა ჰქონდა. რომ აღარაფერი ვთქვათ როდრიგოს სირთულეებსა და ბელინგემთან დაკავშირებულ სავარაუდო პრობლემებზე, რომლებიც ესპანური გაზეთების სპორტულ გვერდებზე ვრცელდებოდა.

შეცდომები და ჩამორჩენა ბარსელონასთან

ამ ყველაფერს მნიშვნელობა არ ექნებოდა, შედეგები კარგი რომ ყოფილიყო და გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ასეც იყო. როდესაც ოქტომბერში „რეალმა“ „ბერნაბეუზე“ „ბარსელონა“ დაამარცხა, ლა ლიგაში მეტოქესთან ხუთქულიანი უპირატესობა მოიპოვა, პარალელურად, ჩემპიონთა ლიგის სამივე მატჩი მოიგო.

თუმცა, 10 დღის შემდეგ „ენფილდზე“ დამარცხებით რვამატჩიანი სერია დაიწყო, რომელშიც „რეალმა“ მხოლოდ ორჯერ მოიგო, რითაც როგორც ლა ლიგაში, ასევე ჩემპიონთა ლიგაზე პოზიციები დათმო. სეზონის შუაში, ისინი ახლა „ბარსელონას“ ოთხი ქულით ჩამორჩებიან, ხოლო „მონაკოსა“ და „ბენფიკას“ წინააღმდეგ გამარჯვებები ჩემპიონთა ლიგის მერვედფინალში პირდაპირ გასვლის საშუალებას მისცემს პლეი-ოფში თამაშის გარეშე. „რეალი“ კვლავ სამ ტურნირში იბრძვის, თუმცა არცერთი მათგანის მოგების ფავორიტი არ არის.

თუმცა, მადრიდში, თამაშის ხარისხს შედეგებზე გაცილებით მეტი მნიშვნელობა აქვს. ბოლოს და ბოლოს, მწვრთნელები გაათავისუფლეს ჩემპიონატის მოგების შემდეგაც (მაგალითად, კაპელო), მაგრამ როდესაც როგორც შედეგები, ასევე თამაში არასათანადო დონეზეა, სწორედ მაშინ იწყება რეალური პრობლემები.

ესპანეთის სუპერთასის ფინალის მოახლოებასთან ერთად, გაჩნდა განცდა, რომ ალონსოს გამარჯვება სჭირდებოდა. იმ დროს გავრცელებული ინფორმაციით, ის შედეგის მიუხედავად თანამდებობას შეინარჩუნებდა, თუმცა ატმოსფერო მაინც ცუდი იყო და ფინალში მარცხი ფაქტობრივად აჯამებდა ყველაფერს, რაც ამჟამად „რეალში“ ხდება.

და ახლა?

ალონსო ახალ სამსახურს იპოვის, სავარაუდოდ, მომავალ ზაფხულს. „მანჩესტერ იუნაიტედი“ უკვე ეძებს ახალ მწვრთნელს და გასაკვირი არ იქნება, თუ მათ სხვადასხვა მიზეზის გამო „ლივერპული“, „ჩელსი“, „მანჩესტერ სიტი“, „ტოტენჰემი“ და თვით პსჟ-ც კი შეუერთდებიან.

ილუზიები არ შეიქმნათ: განზრახ თუ უნებლიეთ, „რეალის“ ფეხბურთელებმა ალონსო გაათავისუფლეს. რა თქმა უნდა, მათ შეუძლიათ სოციალურ მედიაში მადლობის შეტყობინებების გამოქვეყნება და ინტერვიუებში ლამაზი სიტყვების თქმა, მაგრამ ეს ის ჯგუფია, რომელსაც უფრო მეტი ძალაუფლება აქვს, ვიდრე სათადარიგოთა სკამზე მჯდომ კაცს, ანუ - მწვრთნელს. ისინი არიან ნამდვილად პასუხისმგებელნი და ალვარო არბელოას, რომელიც შემდეგი იქნება, მოუწევს ამის სამართავად გზის პოვნა.

როგორც ჩანს, ყველაფერი რეფორმას საჭიროებს. „რეალში“ ძალიან ბევრი ვარსკვლავია და არ არსებობს მწვრთნელი, რომელსაც შეუძლია მათი კონტროლი. „რეალი“ მიიჩნევს, რომ ის განსაკუთრებული კლუბია, რომელსაც შეუძლია ჩვეულებრივი კონვენციების დარღვევა. თუმცა, ახლა, მას შემდეგ, რაც მსოფლიოს ერთ-ერთი საუკეთესო მწვრთნელი კლუბიდან წასვლისკენ აიძულეს, ამ რწმენამ შეიძლება მეტი ზიანი მიაყენოს, ვიდრე სარგებელი მოუტანოს.